KOBIETA NIE POWINNA DAWAĆ MIŁOŚCI MĘŻCZYŹNIE

• Ten tytuł nie oznacza, że kobieta ma przestać kochać.
• Nie chodzi o chłód, wycofanie, karanie mężczyzny ani tworzenie relacji, w której każdy zajmuje się wyłącznie sobą.
• Chodzi o coś znacznie bardziej niewygodnego.
• O moment, w którym miłość przestaje być spotkaniem dwojga dorosłych ludzi, a kobieta zaczyna podtrzymywać relację własną energią, odpowiedzialnością, uwagą, seksualnością i ciągłym wysiłkiem.
• Przypomina.
• Organizuje.
• Pilnuje.
• Tłumaczy.
• Motywuje.
• Wybacza po raz kolejny.
• Widząc problem, natychmiast szuka rozwiązania.
• Kiedy mężczyzna się wycofuje, ona próbuje zbliżyć się jeszcze bardziej. Kiedy nie podejmuje decyzji, podejmuje ją za niego. Kiedy relacja słabnie, zaczyna dawać więcej.
• Z czasem sama nie wie już, gdzie kończy się miłość, a zaczyna ratowanie.
• Kobieta nie powinna dawać miłości mężczyźnie jest książką o kobietach, które nauczyły się kochać poprzez dawanie, opiekowanie się, wytrzymywanie, naprawianie i bycie potrzebną.
• O kobietach, które w dorosłym związku zaczynają pełnić funkcję matki swojego partnera, choć nigdy świadomie tego nie wybrały.
• O mężczyznach, którzy stopniowo oddają odpowiedzialność, ponieważ ktoś inny przejmuje ją szybciej.
• O seksualności, która może słabnąć, kiedy między kobietą a mężczyzną zanika spotkanie dwojga dorosłych ludzi.
• O złości, której kobieta nie chce czuć.
• O ciele, które zaczyna reagować na przeciążenie.
• O dzieciach obserwujących relację rodziców i uczących się, czym jest miłość.
• O kobietach, które przez lata były potrzebne wszystkim, a pewnego dnia odkrywają, że nie wiedzą już, czego same chcą.

Dlaczego kobieta daje tak dużo?

• Czasem dlatego, że kocha.
• Czasem dlatego, że się boi.
• Czasem dlatego, że bardzo wcześnie nauczyła się, że jej miejsce w rodzinie zależy od tego, czy jest pomocna, spokojna, odpowiedzialna i potrzebna.
• Dziewczynka, która obserwowała przeciążoną matkę, nieobecnego ojca, konflikt, samotność albo emocjonalny chaos, mogła nauczyć się reagować szybciej niż inni.
• Widzieć więcej.
• Przewidywać.
• Pomagać.
• Nie sprawiać problemów.
• Po latach ta zdolność może stać się ogromnym zasobem.
• Może też stać się sposobem budowania relacji.
• Wtedy pod zdaniem: Robię to z miłości
• czasem znajduje się inne: Jeżeli przestanę być potrzebna, czy nadal mnie wybierzesz?

Kiedy partnerka staje się matką mężczyzny

• Ten proces zwykle nie zaczyna się od wielkich decyzji.
• Zaczyna się od drobiazgów.
• „Pamiętasz o rachunku?”
• „Umówiłeś wizytę?”
• „Zadzwoniłeś?”
• „Zostaw, ja to zrobię.”
• Kobieta przejmuje coraz więcej, ponieważ często rzeczywiście potrafi zrobić coś szybciej, lepiej i skuteczniej.
• Po kilku latach mówi: Wszystko jest na mojej głowie.
• A za chwilę: Nie wiem, dlaczego już go nie pragnę.
• Książka pokazuje, jak codzienna dynamika odpowiedzialności, opieki, kontroli i zależności może wpływać również na szacunek, bliskość i seksualność.
• Nie każda trudność seksualna ma źródło w relacji. Nie każda kobieta, która traci ochotę na seks, przestała pożądać dlatego, że „matkuje” partnerowi.
• Ale tego związku również nie warto pomijać.
• Seksualność nie istnieje w oderwaniu od tego, co dzieje się między dwojgiem ludzi przez pozostałe dwadzieścia trzy godziny doby.

Co dzieje się, kiedy kobieta przestaje dawać?

• To jedno z najważniejszych pytań tej książki.
• Bo kiedy kobieta przestaje robić za dwoje, nie ma żadnej gwarancji, że mężczyzna natychmiast stanie się bardziej odpowiedzialny, dojrzały i obecny.
• Może zacząć przejmować własne życie.
• Może się zbuntować.
• Może próbować przywrócić dawny układ.
• Może się okazać, że relacja przez lata działała głównie dlatego, że kobieta stale ją podtrzymywała.
• I właśnie wtedy zaczyna pojawiać się prawda.
• Kim jest ten mężczyzna, kiedy przestajesz go prowadzić?
• Kim jesteś Ty, kiedy przestajesz go ratować?
• Co zostaje pomiędzy Wami, kiedy nie jesteś już odpowiedzialna za jego emocje, decyzje, rozwój i kierunek?

Ta książka prowadzi kobietę z powrotem do niej samej

• Do miejsca, w którym może pomagać, ale nie musi ratować.
• Kochać, ale nie przejmować.
• Być blisko, ale nie znikać.
• Pragnąć mężczyzny bez używania seksualności do zatrzymywania go.
• Powiedzieć „nie” bez przekonania, że właśnie niszczy relację.
• Przestać budować własną wartość na tym, ilu ludzi jej potrzebuje.
• I sprawdzić: Kim jestem, kiedy nie muszę już być wszystkim dla innych?

W książce przeczytasz między innymi o:

• tym, dlaczego kobieta zaczyna dawać więcej, niż naprawdę chce,
• różnicy między miłością, pomocą i ratowaniem,
• dynamice kobieta–matka i mężczyzna–chłopiec,
• tym, dlaczego bycie potrzebną można pomylić z byciem wybraną,
• wstydzie, złości i żalu,
• sygnałach ciała i przeciążeniu,
• utracie pożądania w relacji,
• kobietach, które nigdy naprawdę nie mogły być córkami,
• mężczyznach, którzy nie przejęli odpowiedzialności za własne dorosłe życie,
• córkach ojców i synach matek,
• wpływie relacji dorosłych na dzieci,
• odzyskiwaniu granic,
• powrocie do własnej kobiecości bez kolejnego zadania do wykonania,
• seksualności, która nie musi być produkowana dla mężczyzny,
• tym, co dzieje się z relacją, kiedy kobieta przestaje ją podtrzymywać za dwoje,
• wyborze własnego życia bez konieczności rezygnowania z miłości.

Dla kogo jest ta książka?

• Dla kobiety, która czuje, że jest zmęczona własnym związkiem bardziej niż samym życiem.
• Dla tej, która ciągle analizuje, co jeszcze mogłaby zrobić.
• Dla kobiety, która ma wrażenie, że partner bez niej sobie nie poradzi.
• Dla tej, która jest jednocześnie partnerką, organizatorką, terapeutką, motywatorką i osobą odpowiedzialną za atmosferę w domu.
• Dla kobiety, która utraciła kontakt z własnym pragnieniem.
• Dla tej, która boi się przestać dawać, bo nie wie, co wtedy stanie się z relacją.
• Także dla kobiety, która dziś nie jest w związku, ale rozpoznaje ten sam mechanizm w pracy, rodzinie, przyjaźniach i innych relacjach.
• Bo schemat dawania nie zawsze znika razem z mężczyzną.
• Czasem tylko zmienia adres.

Najważniejsze pytanie tej książki

• Nie brzmi: Jak mam kochać go lepiej?
• Brzmi: Co stanie się ze mną i z relacją, kiedy przestanę robić za dwoje?
• Kobieta nie musi przestać kochać.
• Może przestać przejmować odpowiedzialność za życie mężczyzny.
• Może wrócić do własnego ciała, własnych potrzeb, granic, seksualności i kierunku.
• I dopiero wtedy zobaczyć, czy pomiędzy nimi rzeczywiście istnieje relacja — czy przez lata istniał przede wszystkim jej wysiłek.